Stimmen zum Sihlsee
Goethe | Düggeli | Lienert

Sihlsee

I gseh di lang scho i dä Träume
Sihlsee, Bärgwasser klar und blo;
und wien äs Lüftli chunnt cho fäume
äs Morgenäbeli dervo;
Und wie das a dä Tannebäume
ufstygt und äntli muess vergoh.

Das git ä See für mynesglyche,
wo gäre bloi Wasser hend,
und gäre tüend dur d'Stuude stryche,
wo still und heimli Rose stönd.
Wo's Aug voll hend vo Zaubersprüche,
as d'Wasserfraue ufechönd.

O Seeli, villicht g'sehn is nümme,
wie d'spieglist mys grüen Heimedland!
Wie gääre köirti d'Gloggestimme,
wänn's spoot druf g'speisted umenand.
Da wetti wyt driuse schwimme,
bis löscht im Härz dr Heiwehbrand.

Meinrad Lienert (21.5.1865 - 26.12.1933)
aus dem 1909 erschienenen Gedichtband «Dur d'Stuude us!»